Czipsa

Witajcie Kochani.

Bardzo dziękuję za życzenia urodzinowe...niestety, nie były miłe i wcale nie chcę ich wspominać.

Od sobotniego popołudnia walczymy,a właściwie weterynarze walczą ( bo my tylko płaczemy ) o życie i zdrowie Naszej Czipsy.

Nic się nie działo co mogłoby nas zaniepokoić. A Czipsa taka dzielna, gdyby chociaż zapiszczała, zaskomlała a Ona nic, kompletnie nic nie dała nam znać, a tak musiała cierpieć.

W piątek  wieczorem przekopała się do starej budy, w której lata temu mieszkał piesek. 

Ze ja głupia wtedy nie pomyślałam, ze coś jest nie tak :( Ale ten wieczny remont w domu, wiecznie coś do zrobienia. A Ona tak cichutka, po prostu weszła tam i siedziała jak mysz pod miotłą. 

Wieczorem normalnie zjadała trochę suchej karmy, napiła się wody, i nie chciała przyjść do domu. 

Ale daliśmy jej spokój...ja kazałam żeby dali jej spokój :(

W sobotę od rana zakupy, coś do zrobienia, jedzenie Czipsa miała nawet nie chciała, odeszła. Myślałam, ze może dała jej coś jeść ciocia, i najzwyczajniej głodna nie jest.

Ale kiedy nie przyszła nawet po skrzydełka to już mnie bardzo zaniepokoiło, znów siedziała w tej starej budzie, i nie chciała wyjść, chociaż wołaliśmy ja wszyscy po kolei.

W końcu Adrianowi udało się ją jakoś wyciągnąć a z nią setka much przyczepionych do jej ogona.

A Czipsa tylko smutne miała oczy.

Nie mamy samochodu, Adrian szybko na rowerze pojechał do weterynarzy zobaczyć czy są, czy nas z Nią przyjmą. Na to wszystko przyjechała moja mama z mężem, lekarz zgodził się zaczekać na Czipsę, chociaż wychodził już do domu. Zapakowali ja w samochód, pojechali

Weterynarz zrobił USG i szok !!! 

Miała dwa szczeniaczki jeden martwy, i właściwie zgniły.

Dostałą od razu kilka zastrzyków i kroplówkę. Wróciła wtedy do domu, weterynarz wyznaczył na niedzielę rano termin operacji, gdyby w sobotę było ich dwóch zrobili by od razu. Noc byla straszna. A Czipsa wciąż nawet nie pisnęła.

Na zabieg zawiózł jaz znów mój ojczym i pojechały z nim moje dziewczyny, bo Adrian musiał już wyjechać.

Operacja miała trwać ok 2 godzin, trwałą znacznie dłużej.

Czekaliśmy pod telefonem kiedy ją odebrać, w końcu zadzwonili. 

Masakra- tylko to słowo przychodzi mi do głowy.

Ten martwy szczeniaczek był od dawna martwy, zgnił, z nim zgniła macica, on przedostał się aż do jelita które też już nie było zdrowe. Drugi jeszcze żył, ale strasznie zainfekowany...wiec wiadomo...

Zaczęła się przedwczesna akcja porodowa u niej, w tym sensie, ze odeszły wody, nie było rozwarcia, więc z tego co zrozumiałam pękła jej miednica.

Ja nie mogę zrozumieć jak Ona z takim bólem chodziła i biegała normalnie. I tylko ten jeden dzień kiedy ból już był nie do zniesienia, a może cały czas był  taki sam, tylko ją osłabił, poszła z dala od nas żebyśmy nie widzieli, nie szukała nawet pomocy.

Wróciła wczoraj do domy chudsza o prawie półtora kilo - bo tyle z niej zostało wycięte :(

Myślicie że pisnęła?? Nie, płynęły jej tylko łzy. 

Musieliśmy ją pozawijać w koce, żeby nie traciła ciepła.

Tak wyglądała wczoraj-

24 godziny po operacji kluczowe. Na szczęście dała Sobie radę.

Dziś już lepiej, chociaż mówią, żeby nie popadać w zbytni optymizm, bo różnie jeszcze może być.

Po 8 rano dostała kolejną kroplówkę i 6 zastrzyków. Wstała o własnych siłach, jeszcze się chwieje, ale stoi. Pije wodę, kazali spróbować dać jej jedzenie, polizała, chciała ciut zjeść, ale jeszcze za wcześnie.

mam nadzieję, że będzie dobrze, że wytrwa ta nasza dzielna Psinka, bo co to będzie za dom bez niej. 

Ja nie mam chęci żeby robić cokolwiek. Więc wybaczcie że znów mnie nie ma

Urodzinowo

Witam Was Kochane bardzo serdecznie w to miłe sobotnie przedpołudnie :)

Wpadam do Was dosłownie na kilka chwil, bo jak to ja mam milion spraw na głowie.
Ale chciałabym się z Wami podzielić wirtualnym tortem z okazji moich kolejnych już urodzin, a właściwie to 18-tych, ta reszta to już tylko lata zdobywania doświadczeń, a ile ich już mam tych doświadczeń to ho ho ho :D

Tak więc Drogie Panie częstujcie się

Jeszcze łyczek szampana do tortu-

I do tego na spokojnie kawa lub herbata 

Tyle mam tych rocznic ostatnio, ze trudno zliczyć ;)

Dwa tygodnie temu miałam rocznicę ślubu cywilnego. Wczoraj była rocznica ślubu kościelnego.

Dziś urodziny, a za kilka dni imieniny... Jakbym tak lubiła imprezować, to tego posta pisał by za mnie chyba mój kot :D

Bernard :D

A  z samego rana już czekały na mnie takie cudeńka od mojej najbliższej rodzinki-

I tym miłym szczególnie dla mnie akcentem żegnam się z Wami na dzisiaj, i idę pakować mojego męża, bo już jutro wyjeżdża znów do Holandii :( Co już miłe nie jest.

Miłego Dnia!!!

zdjęcia tortu, szampana oraz kawy i herbaty zapożyczone z internetu

Na szybciutko :)

Witam serdecznie :)

Dzisiaj wpadam z doskoku tylko. Fasolka mi się gotuje, cebulka z marchewką smaży... Do tego pieczeń w piekarniku, i w kuchni mam dalej upalne lato ;)

Jestem ponieważ zapomniałam się pochwalić co dostałam, od Irenki (Supełka)  z forum Coricamo w ramach podziękowania za taką drobną ozdobę do włosów którą zrobiłam dla jej wnuczusi na roczek.

Iranka jest Kochana, ale akurat przyszło to do mnie w takim momencie, że o głębszym przeglądnięciu zawartości materiałów jakimi mnie obdarowała nie ma mowy, i przeżywam katusze. Po pobieżnym oglądnięciu już wiem co jeszcze chcę zrobić, i czego się nauczyć.

Zobaczcie z resztą Same jakie dostałam skarby. Skarby przez duże S !!!

Irenko jesteś Kochana !!!

W dodatku jakby było mało Klaudynka odwiedzając antykwariat natrafiła na kilka książek z serii którą bardzo pragnę mieć w całości. Wiem, ze to będzie ogromnie trudne, ale pomalutku może  za kilkanaście lat osiągnę cel.

Saga o Ludziach Lodu - juz prawie w całości, brakuje kilku pozycji, więc nią się nie martwię.

Saga o Czarnksiężniku -  uuuu odległy czas, nie mam ani jednej z tej serii

Saga o Królestwie Światła- ta dam...

Wiem, że to kropla w morzu, ale jakoś wcześniej nie myślałam, by te serie zbierać.
Raczej polowałam na książki Joanny Chmielewskiej, to od szkoły podstawowej. Część mojej kolekcji zagineła,  ale nie będę wypominała teściowi, bo nie żyje...zbieram na nowo. Ten sam los podzieliły moje Harlequiny.
W każdym razie powiedzcie mi jak mam teraz stać w tej kuchni, nad garnkami, kiedy wszystko kusi. Poradniki od Irenki Kuszą. Książki kuszą. Muliny kwiczą już w zapomnieniu, słyszę je dosłownie jak chcą się wydostać z kuferków. Wstążki płaczą...Ech chyba skończę pisać, bo za bardzo ponosi mnie fantazja, jeszcze pomyślicie, co ze mna nie tak, skoro nici do mnie przemawiają.
Póki co przemawiają garnki, i to nawet dosyć donośnie trzaskając pokrywkami.

Tego posta piszę już z przerwami prawie godzinę...Biegając między kuchnią a pokojem. Więc żegnam Was na Tą chwilę i kierujac się zapachami udam tam gdzie powinnam teraz być.

Buziaczki :*

Post poniekąd kulinarny

Witam bardzo serdecznie wieczorową porą.

Coraz szybciej robi się ciemno, jak ja strasznie nie lubię takiego przejścia z lata na jesień. Nie potrafię zdecydować kiedy większy smutek mnie ogarnia, czy wczesną jesienią, czy wczesną wiosną. Ale nie o tym chciałam pisać, więc zmieniam temat.

Pól dnia mi zeszło na czekanie pana z oknem, tego też nie lubię...jak ktoś się umawia na konkretną godzinę, a zjawia się kilka godzin później. Ostatecznie dotarł, wymienił nieszczęsne okno, a właściwie wyciągną ramy, reszta wypadła tydzień temu jak już wspominałam.

 Jeszcze wymyśliłam mężowi kilka drobnych prac, ale to już takie przestawianie mebelków, mąż się coraz bardziej denerwuje, więc jutro mam zamiar ustawić, przestawić co się gdzie jeszcze da i więcej jego cierpliwości do mnie nie nadwyrężać :D

Przez te wszystkie dzisiejsze opóźnienia dopiero niedawno udało mi się wyciągnąć z pasteryzowania moje słoiczki z sałatką na zimę. Ale jestem zadowolona, ze w ogóle dzisiaj zrobiłam. Bo fasolka też czeka na przetworzenie,a czekając na pana nie chciałam zaczynać niczego w kuchni. Stare domy tak dziwnie budowali, ze pierwsze pomieszczenie do którego się wchodzi, to właśnie kuchnia, a nic tak nie przeszkadza jak rozstawione gary :(

Dzisiaj robiłam ulubioną przez moje dziewczyny sałatkę z pieczarkami.

Tak sobie pomyślałam szykując warzywa, ze być może też Ktoś chciałby sobie taką na zimę zrobić, zrobiłam kilka fotek i podzielę się z Wami recepturą na tą kolorową mieszankę.

Potrzebujemy -

16 sztuk ogórków

 20 pieczarek

  mały kalafior, lub połowa dużego

Dwie garści fasolki (może być też zielona)

2 marchewki

Papryczka Chili lub peperoni
 

 4 sztuki papryki ( mogą być różne, a mogą być same czerwone, kolorystyka dowolna)

4 czerwone cebule

Warzywa, myjemy, obieramy, i kroimy.

Fasolkę gotujemy mniej więcej 5-10 minut.

Kalafiora zalewamy wrzątkiem i trzymamy w nim ok2 minuty

Wszystkie warzywa mieszamy razem -

Do przygotowanych słoików wrzucamy -

1 łyżeczkę   gorczycy
1 liść laurowy
5 sztuk ziela angielskiego
ząbek czosnku

( jest to proporcja na litrowy słoik, do mniejszych zmniejszamy ilość wrzucanych przypraw)

Tak przygotowane słoiki napełniamy warzywami i zalewamy wcześniej przygotowaną zalewą którą robimy z -

10 szklanek wody
2 szklanki octu 10%
18 łyżek cukru
4 łyżki soli

(Zalewę wiadomo zagotowujemy )

Ja zazwyczaj używam do przetworów róznej wielkości słoiczków, czasem trzeba mieć do podania większy, niekiedy wystarczy mały.

Słoiczki pasteryzujemy ok 15-20 minut

 I gotowe :D
 
Przepis dostałam od znajomej kilka late temu. Widziałam w sieci podobne, różnią się ilością składników, wiadomo jak wiele różnych receptur. Ja z tego jestem bardzo zadowolona, bo wszystkim smakuje, ładnie wygląda, i nie może go zabraknąć w mojej spiżarni.

Przy okazji dodam kolejny pościk w mojej zakładce Nasza Kuchnia, bo zapomniałam chyba że takowa istnieje.

Już Was nie zanudzam. Znikam ale jeszcze na koniec dziękuję za Wasze odwiedziny, za komentarze, za to że jesteście.


Ps. Jeszcze chciałam dopisać, ze pestki z papryk suszę, i trzymam jako przyprawę np do sosów, lepsze niż taka suszona mielona papryka

Bardzo amatorski Decoupage

Witam po kilku dniach przerwy, wbrew temu co niektóre osóbki myślą nie leniuchowałam, wręcz przeciwnie.

Remont prawie dobiegł do końca...prawie gdyż w ramach przeciągu podczas sporego wiatru wyrwało okno z pokoju mojego syna. Została sama rama niestety, więc teraz do czwartku czekamy jeszcze na okno. Okno małe, poddaszowe, robione na wymiar dlatego trzeba czekać tydzień. Tak to chyba jest, ze biednemu zawsze wiatr w oczy... a w moim przypadku wiatr hula w ogrodzie, wyrywa okna, zrywa co rusz kawałki dachu...
Przy okazji okna oderwało się też coś przy okazji, zaraz była oczywiście ulewa, bo jakże by inaczej, więc żeby nie było za miło, zalane pokoje dzieci, no i to na tyle że woda zaczęła kapać nawet w pokojach na dole i kuchni, bo z drugiej strony domu oderwało rynnę i też woda płynęła sobie po murze co wiadomo zaraz odbiło się na ścianach wewnątrz. Mam nadzieję, ze jak się nam w końcu uda ocieplić ten dom ( o ile coś z niego zostanie skoro atrakcje pogodowe tak dzielnie sobie z nim poczynają) to wszystko się skończy.

Od piątku natomiast miałam już gości, i to najmilszy akcent minionych dni. Chociaż wiadomo że prac domowych więcej, stania przy kuchni itd to takie spotkania rodzinne bardzo lubię.

Odwiedziła mnie żona mojego stryjecznego brata z synem, syn wierna kopia tatusia, pod każdym względem, zarówno wygląd, jak i zainteresowania, nawet upodobania kulinarne. Szczęśliwie tatuś z tego niejadzenie wyrósł, trzeba mieć nadzieję, ze i młodemu minie.

Był też mojego taty brat- najmłodszy- z rodzinką. Takie spotkania to ja uwielbiam na prawdę. Chociaż mąż wcześniej walczył z dachem, oczywiście sam, to też zadowolony z tej wizyty, przecież odwiedziła nas tylko moja rodzina...wisienką na tym torcie był przyjazd  mamy  z mężem...i te żarty o teściowych i zięciach są grubo przesadzone. Moja mama uwielbia swojego zięcia i to z wzajemnością. To ja jestem chyba gorzej przez nią traktowana niż on. Ale może i dobrze, bo widzę jak u niektórych jest, że się żyje jak między młotem a kowadłem.

Był też czas na prace ręczne, oczywiście te bardziej dekoracyjne mam na myśli, a nie mycie okien i wieszanie firan.

Kończyłam moje dzieło do luksferowej wnęki, a chciałam przed przyjazdem wszystkich mieć gotowe. Moje skaczące ciśnienie nie pomagało, pogoda nie pomagała ciśnieniu, remont dokładał swoje, samopoczucie legło w gruzach, ale jak ten feniks z popiołów odrodziły się moje siły (chociaż wczoraj płonęły ponownie) i zdołałam stworzyć resztę.

Oto mój mocno amatorski decoupage...

Słoiczki na kawę, i mniejsze na przyprawy. Zdjęcie robione tak w połowie malowania, chyba w trakcie trzeciego suszenia lakieru.

No a tak to wygląda ogólnie, strasznie ciężko zrobić zdjęcie aparatem, w dzień przebija blask słońca, a nocą światło latarni którą mam w rogu podwórka, no i jest jak jest, ale coś chyba uda się Wam zobaczyć -

No i tak to się mniej więcej prezentuje.

Dziś już 1 września...zleciało. Z tej okazji życzę wszystkim nauczycielom jak najwięcej cierpliwości i mądrych, chłonących wiedzę uczniów.

 a tym którzy zasiądą w ławkach życzę by te 10 miesięcy nauki minęło szybko, żeby wiedza wpadała do głowy bezboleśnie, i zostawała na dłużej, fajnych przyjaciół i cierpliwych nauczycieli.

Dziękuję za Wasze odwiedzinki, za komentarze i pozdrawiam bardzo serdecznie